بررسی ادبیات مالی و حسابداری نشان می‌دهد که تصمیم‌گیری سازمانی، یک موضوع اساسی در حاکمیت شرکتی است. به دلیل نوع ساختار سازمانی گروه‎های تجاری و بالتبع نقش مدیریت مرکزی و شرکت‌های تابعه در فرایند تصمیم‌گیری، ممکن است که چگونگی توزیع حق تصمیم‎گیری سازمانی در این گروه‎ها تحت تأثیر هزینه انتقال دانش (در شرایط تصمیم‌گیری متمرکز) و هزینه‎های نمایندگی (در شرایط تصمیم‎گیری غیرمتمرکز) قرار گیرد و پیامدهای اقتصادی از قبیل عدم کارایی بازارهای سرمایه داخلی گروه‎های تجاری را در پی داشته باشد. بر این اساس، درک اهمیت کارایی تخصیص منابع و عملکرد بازارهای سرمایه داخلی گروه‎های تجاری از منظر تمرکز سازمانی ضروری به‌نظر می‌رسد. بنابراین، هدف این مقاله، بررسی رابطه غیرخطی تمرکز سازمانی و کارایی بازارهای سرمایه داخلی گروه‎های تجاری در تخصیص منابع و عملکرد با در نظر گرفتن عدم اطمینان محیطی است. به منظور دستیابی به هدف پژوهش، اطلاعات 18 گروه تجاری که شرکت اصلی آنها در بورس اوراق بهادار تهران یا فرابورس پذیرفته شده‌اند، طی سال‎های 1394 الی 1400 جمع‎آوری و با استفاده از تحلیل رگرسیون چندگانه مبتنی بر داده‎های ترکیبی مورد بررسی قرار گرفت. یافته‎های پژوهش نشان می‎دهد که تمرکز سازمانی با کارایی تخصیص منابع و کارایی عملکرد بازارهای سرمایه‎ داخلی گروه‎های تجاری رابطه غیرخطی دارد. هم‌چنین، یافته‎ها نشان می‎دهد که عدم اطمینان محیطی رابطه غیرخطی تمرکز سازمانی با کارایی تخصیص منابع وکارایی عملکرد بازارهای سرمایه داخلی گروه‌های تجاری را تعدیل می‎کند.