در بخش خصوصی، حقوق و مزایای مدیران بر اساس توافق آن‌ها با مالکان تعیین می‌شود اما در بخش دولتی بنا به دلایل مختلف سیاسی و اجتماعی، تعیین میزان حقوق و مزایای مدیران همواره مورد بحث بوده است. سطوح پایین حقوق و مزایا برای مدیران شرکت‌های دولتی ممکن است موجب بی‌انگیزگی و در نتیجه عدم تمایل مدیران متخصص و باتجربه برای فعالیت در بخش دولتی ‌شود. از سوی دیگر نبود ضابطة مشخص برای پرداخت حقوق و مزایا نیز ممکن است زمینه‌ساز سوء‌استفاده از اموال دولت و ایجاد حساسیت در جامعه گردد. در این پژوهش با اجرای روش دلفی و با استفاده از نظر 40 نفر از خبرگان، 13 مؤلفۀ بااهمیت در تعیین حقوق و مزایای مدیران شرکت‌های دولتی شناسایی شد. نتایج بیانگر این است که سطوح پایین حقوق و مزایای مدیران دولتی موجب سوء‌استفاده از قدرت و ایجاد فساد اداری می‌گردد، بنابراین به منظور ایجاد انگیزه در مدیران و بهبود بهره‌وری شرکت، لازم است حقوق و مزایای آن‌ها متناسب با توانمندی‌ها و ریسک پذیرفته شده و بر اساس شاخص‌های عملکرد تعیین شود. علاوه بر این، در راستای بهبود شفافیت، اطلاعات حقوق و مزایای مدیران شرکت‌های دولتی باید در گزارش‌های مالی سالیانة شرکت‌ها افشا شود و در مجامع عمومی سالیانة شرکت‌های دولتی، باید از عملکرد مدیران شرکت تقدیر و انتقاد انجام ‌شود.