استاندارد حسابداری شماره 42 با عنوان اندازه‌گیری ارزش‌منصفانه از مهم‌ترین موضوعات حوزه گزارشگری مالی به شمار می‌رود که دارای اهمیّت اقتصادی و حسابداری می‌باشد؛ با وجود اهمّیت حسابداری ارزش‌منصفانه و انتقادات وارد شده به این استاندارد، تاکنون چالش‌ها و ارزیابی پس از اجرای آن، مورد بررسی قرار نگرفته است. این پژوهش با هدف بررسی ارزیابی پس از اجرای استاندارد ارزش‌منصفانه با استفاده از روش پژوهش کمّی انجام شده است؛ جامعه آماری پژوهش شامل تهیه‌کنندگان صورت‌های مالی، استفاده‌کنندگان، حسابرسان و اساتید دانشگاه می‌باشد. داده‌های پژوهش با استفاده از ابزار پرسشنامه پژوهشگرساخته و با استفاده از روش نمونه‌گیری غیرتصادفی (قضاوتی) جهت انتخاب هدفمند پاسخ‌دهندگان جمع‌آوری شده و با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی مورد تجزیه‌و‌تحلیل قرار گرفته است. یافته‌‌های پژوهش نشان می‌‌دهد که توضیحات و پیچیدگی‌های ذاتی استاندارد، هزینه‌‌های زیاد اجرای آن، میزان سودمندی یادداشت‌‌های مربوط به استاندارد و عملیاتی نبودن اجرای آن از مهم‌ترین چالش‌های به‌کارگیری استاندارد ارزش‌منصفانه در محیط گزارشگری ایران می‌باشد. به‌روزرسانی ارقام صورت وضعیت مالی، انعکاس اجماع بازار در مورد ارزش اقتصادی دارایی‌‌ها و بدهی‌‌ها، قابلیت مقایسه صورت‌‌های مالی و قابلیت پیش‌بینی سود از مهم‌ترین فرصت‌های اجرای استاندارد ارزش‌منصفانه می‌‌باشد. همچنین یادگیری و به‌کارگیری این استاندارد، مطالعه مقالات و پژوهش‌‌های داخلی، مطالعه نسخه پیش نویس استاندارد و نسخه استاندارد مصوّب، حضور در کنفرانس‌‌ها، همایش‌‌ها و سمینارها از مهم‌‌ترین شیوه‌‌های آشنایی و آموختن این استاندارد می‌باشد.