سرمایه انسانی ارزشمندترین دارایی هر سازمان است، ضمن اینکه از قضاوت و تصمیم‌گیری می‌توان به‌عنوان گوهر و رکن اصلی حسابرسی داخلی نام برد. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر سرمایه انسانی بر قضاوت و تصمیم‌گیری حسابرسان داخلی با درنظر گرفتن اثر تعدیل‌گری شجاعت اخلاقی و رضایت شغلی انجام شده‌است. این پژوهش در زمره تحقیقات کاربردی قرار دارد که به‌روش توصیفی-پیمایشی انجام شده است و داده‌های آن با استفاده از پرسشنامه‌های استاندارد جمع‌آوری، و روایی و پایایی آنها تأیید شده‌است. جامعه آماری این پژوهش شامل حسابرسان داخلی شاغل در شرکت‌های عضو بورس بوده است و در نهایت، 200 پرسشنامه مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. فرضیه‌های پژوهش با استفاده از مدل معادلات ساختاری آزمون شد. نتایج به‌دست‌آمده نشان ‌می‌دهد که ابعاد سرمایه انسانی بر قضاوت و تصمیم‌گیری حسابرسان داخلی تأثیر مثبت و معناداری دارد. همچنین، رضایت شغلی رابطه بین سرمایه انسانی به‌عنوان متغیر مستقل و قضاوت و تصمیم‌گیری حسابرسان داخلی به‌عنوان متغیر وابسته، را به‌طور معناداری تقویت می‌کند، این در حالی است که شجاعت اخلاقی تأثیر معناداری بر این رابطه ندارد. یافته‌های این پژوهش می‌تواند به بهبود کیفیت فرآیندهای قضاوت و تصمیم‌گیری کمک کند؛ امری که به ارتقای عملکرد حسابرسان داخلی منجر شده و تقویت نظام‌های کنترل داخلی، شفافیت در گزارشگری مالی و افزایش پاسخ‌گویی سازمانی را به‌دنبال دارد. در نهایت، این دستاوردها زمینه‌ساز تقویت مزیت رقابتی، ارتقا پایداری و تحقق اهداف راهبردی سازمان خواهند بود.