چکیده:
اطلاعات استخراج‌شده از صورت‌های مالی، همواره یکی از منابع کلیدی تصمیم‌گیری سرمایه‌گذاران در بازارهای مالی بوده و انتظار می‌رود در ارزش‌گذاری سهام و تحلیل بازده نقش بسزایی داشته باشد. با این حال، رویکرد مالی رفتاری نشان می‌دهد که بخشی از نوسانات قیمتی بازار ناشی از عوامل غیراقتصادی و سوگیری‌های رفتاری مانند بیش‌اعتمادی است که می‌تواند به انحراف در قیمت‌گذاری واقعی دارایی‌ها منجر شود. پژوهش حاضر با تمرکز بر بیش‌اعتمادی سرمایه‌گذاران، نقش این عامل روان‌شناختی را در تغییر شدت ارتباط میان اطلاعات حسابداری و ارزش‌گذاری بازار بررسی می‌کند. برای این منظور، ۱۳۰۰ مشاهده شرکت-سال با استفاده از رگرسیون چندمتغیره مبتنی بر داده‌های ترکیبی و تخمین‌گر حداقل مربعات تعمیم‌یافته تحلیل شد. برای سنجش بیش‌اعتمادی، با بهره‌گیری از تحلیل عاملی، شاخص نهایی از ترکیب شش شاخص جایگزین استخراج گردید. نتایج نشان می‌دهد که در دوره‌های بیش‌اعتمادی بالا، سود هر سهم رابطه قوی‌تری با بازده و قیمت سهام دارد، در حالی‌که در دوره‌های بیش‌اعتمادی پایین، سایر متغیرهای حسابداری مانند ارزش دفتری دارایی‌ها، حقوق صاحبان سهام و جریان نقدی عملیاتی نقش برجسته‌تری در تبیین بازده و قیمت ایفا می‌کنند. این یافته‌ها، اثر تعدیل‌کننده بیش‌اعتمادی را در تحلیل ارزش اطلاعات حسابداری تأیید و بر ضرورت توجه به سوگیری‌های رفتاری در تحلیل‌های مالی تأکید می‌نماید.
واژگان کلیدی: بیش‌اعتمادی؛ سرمایه‌گذاران؛ ارتباط ارزشی؛ مالی رفتاری