عوامل ساختاری متعددی طی زمان بر رفتار سود تأثیر میگذارند. طبق فرضیه محیط رقابتی، شرایط رقابتی مستلزم وجود شاخصهای سودآوری مشابه و طی زمان دارای رفتار بازگشت به میانگین است. این درحالی است که در محیط غیررقابتی شاخصهای سودآوری دارای رفتار تصادفی ( استوکاستیک) هستند. هدف این مقاله بررسی ویژگیهای تصادفی معیارهای سودآوری نرخ بازده داراییها (ROA)، نرخ بازده حقوق صاحبان سهام (ROE) و نرخ بازده فروش (ROS) شرکتهای بورس اوراق بهادار تهران طی سالهای 1381 تا 1392 است. نتایج حاصل از آزمونهای ریشه واحد پانل (ایم، پسران و شین، دیکی-فولر تعمیم یافته، هادری و فیلیپس پرون-فیشر و لوین، لین و چو) برای بررسی وضعیت مانایی(ایستایی) متغیرهای پژوهش نشان میدهد، رفتار شاخصهای سودآوری در سطح کل بازار از نوع بازگشت به سطح تعادلی است و فرضیه محیط رقابتی را تأیید مینماید. همچنین انجام آزمون ریشه واحد پانلی در سطح صنایع نشان میدهد، رفتار سود حسابداری شرکتهای نمونه تحقیق از نوع بازگشت به میانگین است.
آقایی,محمدعلی , اعتمادی,حسین و کیانی,آیدین . (1393). آزمون فرضیه محیط رقابتی شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران: شواهدی از سطح تعادلی شاخصهای سودآوری در سطوح صنعت و کل بازار. پژوهشهای کاربردی در گزارشگری مالی, 3(1), 141-160.
MLA
آقایی,محمدعلی , , اعتمادی,حسین , و کیانی,آیدین . "آزمون فرضیه محیط رقابتی شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران: شواهدی از سطح تعادلی شاخصهای سودآوری در سطوح صنعت و کل بازار", پژوهشهای کاربردی در گزارشگری مالی, 3, 1, 1393, 141-160.
HARVARD
آقایی محمدعلی, اعتمادی حسین, کیانی آیدین. (1393). 'آزمون فرضیه محیط رقابتی شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران: شواهدی از سطح تعادلی شاخصهای سودآوری در سطوح صنعت و کل بازار', پژوهشهای کاربردی در گزارشگری مالی, 3(1), pp. 141-160.
CHICAGO
محمدعلی آقایی, حسین اعتمادی و آیدین کیانی, "آزمون فرضیه محیط رقابتی شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران: شواهدی از سطح تعادلی شاخصهای سودآوری در سطوح صنعت و کل بازار," پژوهشهای کاربردی در گزارشگری مالی, 3 1 (1393): 141-160,
VANCOUVER
آقایی محمدعلی, اعتمادی حسین, کیانی آیدین. آزمون فرضیه محیط رقابتی شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران: شواهدی از سطح تعادلی شاخصهای سودآوری در سطوح صنعت و کل بازار. پژوهشهای کاربردی در گزارشگری مالی, 1393; 3(1): 141-160.
