هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر انواع فرهنگ سازمانی در مؤسسات حسابرسی بر شایستگی حرفه‌ای حسابرسان با تأکید بر نقش میانجی آنتروپی رفتاری است. با توجه به اهمیت کیفیت حسابرسی در ارتقاء اعتماد عمومی و کاهش ریسک اطلاعاتی، شناسایی عوامل مؤثر بر شایستگی حرفه‌ای حسابرسان ضروری به نظر می‌رسد. پژوهش از نوع کاربردی و به روش توصیفی-همبستگی انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل حسابرسان شاغل در مؤسسات حسابرسی عضو جامعه حسابداران رسمی ایران با رتبه حرفه‌ای سرپرست و بالاتر بود. برای تعیین حجم نمونه مطابق نظر هایر و همکاران (2018) از حداقل ۵ نمونه برای هر گویه استفاده شد و حداقل حجم نمونه مورد نیاز 455 نفر برآورد شد. با توجه به گستردگی مدل و به منظور جلوگیری از افت نمونه، تعداد 600 پرسشنامه با روش نمونه‌گیری در دسترس توزیع گردید که در نهایت 489 پرسشنامه گردآوری شد. برای آزمون فرضیه‌ها از مدل‌سازی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که فرهنگ‌های سازمانی توسعه‌ای، سلسله‌مراتبی و گروهی تأثیر مثبت و معناداری بر شایستگی حرفه‌ای حسابرسان دارند، در حالی که فرهنگ عقلایی تأثیر معناداری نداشت. همچنین، نقش میانجی آنتروپی رفتاری تنها در مورد فرهنگ سازمانی گروهی معنادار بود و در دیگر انواع فرهنگ‌ها این نقش تأیید نشد. نتایج بیانگر آن است که نوع فرهنگ سازمانی، به‌ویژه فرهنگ گروه‌محور، می‌تواند با کاهش بی‌نظمی رفتاری و افزایش انسجام ذهنی حسابرسان، شایستگی‌های حرفه‌ای آنان را به‌طور مؤثر ارتقا بخشد. به مدیران مؤسسات حسابرسی پیشنهاد می‌کند با تقویت فرهنگ‌های حمایتی و مشارکتی، بستر مناسبی برای ارتقاء توانمندی‌های حرفه‌ای و اخلاقی حسابرسان فراهم آورند.