پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر یادگیری مدیریت از بازار بر ارزش شرکت و نقش میانجی کارایی سرمایه‌گذاری در بازار سرمایه ایران انجام شده است. نمونه پژوهش شامل ۱۲۷ شرکت و ۲۲۸۶ مشاهده (سال-شرکت) طی دوره ۱۳۸۶ تا ۱۴۰۳ می‌باشد. برای آزمون فرضیه‌ها از رویکرد مدل‌سازی معادلات ساختاری با روش حداقل مربعات جزئی استفاده گردید. یافته‌ها نشان می‌دهد که یادگیری مدیریت از بازار تأثیر مثبت و معناداری بر ارزش شرکت دارد، اما تأثیر آن بر کارایی سرمایه‌گذاری معنادار نیست و نقش میانجی این متغیر تأیید نمی‌شود. این نتایج بیانگر آن است که مدیران شرکت‌های ایرانی از طریق تحلیل بازخوردهای بازار، ادراک سرمایه‌گذاران از ارزش شرکت را بهبود می‌بخشند، اما به دلیل محدودیت‌های ساختاری بازارهای نوظهور مانند ضعف شفافیت اطلاعاتی، نوسانات ارزی و افق کوتاه‌مدت سرمایه‌گذاران، این یادگیری لزوماً به بهبود کارایی سرمایه‌گذاری منجر نمی‌شود. به عبارت دیگر، ارزش شرکت بیش از آنکه حاصل تخصیص بهینه منابع سرمایه‌ای باشد، برآمده از ادراک بازار نسبت به کیفیت و عقلانیت تصمیمات مدیریتی است. پژوهش حاضر با تأکید بر یادگیری مدیریت از بازار به عنوان سازوکاری مستقل در خلق ارزش پایدار، نشان می‌دهد که توانایی مدیران در تفسیر نشانه‌های قیمتی و همسوسازی تصمیمات با انتظارات ذی‌نفعان، نقشی تعیین‌کننده در ارزش‌آفرینی شرکت‌های فعال در بازارهای نوظهور ایفا می‌کند.