پژوهش حاضر با هدف تدوین الگویی برای افشای سرمایه فکری آینده‌نگر انجام شده است. مطالعه حاضر یک پژوهش آمیخته اکتشافی است که در بخش کیفی بر اساس مصاحبه با 17 نفر از خبرگان اجرایی و دانشگاهی، به الگوی افشای سرمایه فکری ‌‌‌آینده‌نگر در گزارش‌های سالانه پرداخته است. در این راستا بر مبنای روش آتراید استرلینگ(1998)، شبکه مضامینی مشتمل بر 7 مضمون فراگیر (ظرفیت‌ها و الزامات ساختاری، تمایلات مدیریتی و فشارهای بازار، سرمایه انسانی آینده‌نگر، سرمایه ساختاری آینده‌نگر، سرمایه رابطه‌ای آینده‌نگر، استانداردهای اطلاعاتی و مدیریت عدم قطعیت، بازدهی و عملکرد آتی)، 15 مضمون سازمان‌دهنده و 66 مضمون پایه، شناسایی گردید. در بخش کمی، با بهره‌گیری از تحلیل عاملی تأییدی، اعتبار ساختاری این الگو بررسی شد. نتایج نشان داد که بارهای عاملی، پایایی مرکب و روایی همگرای سازه‌ها برای تمامی مؤلفه‌ها تأیید شده و شاخص‌های برازش مدل (شامل GFI ، CFI، NFI، RMSEA و Chi2/df ) انطباق قوی داده‌ها با چارچوب نظری را تأیید می‌کنند. نتایج این مطالعه به شرکت‌ها کمک می‌کند تا با شناخت مؤلفه‌ها و شاخص‌های سرمایه فکری ‌‌‌آینده‌نگر، اطلاعات غیرمالی سودمندی در اختیار ذی نفعان قرار دهد و کیفیت کلی گزارشات سالانه را از طریق بهبود شیوه‌های گزارش‌دهی، ارائه اطلاعات کاملتر و دقیقتر به سرمایه‌گذاران کاهش عدم تقارن اطلاعاتی بین مدیریت و ذی‌نفعان، و افزایش شفافیت، بالاتر ببرد.